Archives: Kunstenaars

In de schilderijen van Reinoud van Vught krijgen de verf en het toeval alle kans. Momenten waarop hij de verf uitgiet en slechts een vrije
intuïtieve regie over de uitstomende materie voert, worden echter afgewisseld door meer nadrukkelijke ingrepen. Doorwerkend op de grillige
verfsporen, of op de dicht gelopen huid van een door tal van bewerkingen verweerd stuk papier, komen vaak organische en florale motieven naar voren. Van Vught vindt zijn inspiratie in de natuur en in de traditie van de schilderkunst.

Hij was aanvankelijk werkzaam als schilder en graficus. Vanaf de jaren zeventig maakt hij metalen sculpturen. Zijn beelden zijn lichte, abstracte constructies opgebouwd uit geometrische vormen, die lijken te zweven: lijnen, kegels, kubussen, cilinders en vlakken. De Vries laat zijn beelden aansluiten bij de architectuur ter plekke. Monumentale sculpturen van zijn hand staan onder andere in Bangkok, Barcelona, Berlijn, Ludwigsburg, Yorkshire, Aberdeen, Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Leeuwarden. Het inmiddels imposante oeuvre van De Vries omvat niet alleen grote plastieken in metaal, maar ook kleinere sculpturen, ruimtelijke voorstudies en werken op papier. Zijn werk kenmerkt zich door een speelse lust tot experimenteren, een enorme vitaliteit en de behoefte om met vormen ruimte te duiden.

Een schilder die niet meer weg te denken is uit de hedendaagse schilderkunst. Als voorloper van het nieuwe impressionisme heeft hij al jaren zijn naam gevestigd. Hij vindt zijn onderwerpen dichtbij huis. Zijn atelier, de stad of bijvoorbeeld een stationsrestauratie vormen voor hem een oneindige bron van inspiratie voor het vangen en vastleggen van intieme momenten. En daar is hij een meester in. Met zijn bekende ‘Gaasendam sluier’ geeft hij op zich eenvoudig taferelen weer, waar echter een hele wereld achter lijkt te schuilen.

Hij is een gevierd reclamefotograaf en -regisseur, maar Marcel van der Vlugt is bovenal een kunstenaar met een obsessie. In zijn gestileerde vrouwenportretten bedekt hij mooie vrouwen met zijn favoriete consumptieartikelen of hij mummificeert ze met windsels. Het oeuvre van Van der Vlugt bestaat uit sensuele, erotische en de zinnen prikkelende fotografie die tezamen van zijn fascinatie voor schoonheid getuigen. Zijn beelden verleiden en bekoren. In plaats van een aantal beelden in enkele seconden, schiet hij een enkel beeld in een aantal minuten. Van der Vlugt houdt van deze ogenschijnlijke traagheid, die hem in staat stelt heel secuur te kijken. Elke opname is een weloverwogen keuze.

Visch heeft de kunstacademie in Den Bosch doorlopen maar besluit pas later om beeldhouwer te worden. Dat gebeurt in 1979. Visch is in New York, de stad die hem “het verlangen geeft om intens deel van de werkelijkheid te zijn”. Hij besluit sculpturen te maken om ‘over zijn aanwezigheid in de wereld te berichten’ zoals hij zelf schrijft.

Schildert zoals hij het zelf verwoordt, landschappen, zeelandschappen en stadslandschappen. De land- en zeelandschappen zijn fysiek, groot en zetten je aan tot bespiegeling. Mensen kwamen er eerst niet in voor. In de stadslandschappen gaat het juist wél om mensen, om houdingen die ze aannemen en om het schouwspel waarin ze verschijnen: bewegingen stilgezet in de tijd.

Werkte rond 1960 als expressionist. Daarna is heeft hij een indrukwekend
invloedrijk oeuvre opgebouwd, dat bestaat uit schilderijen, foto’s, grafisch
werk, publicaties en installaties. Vanderheydens werk wordt gekenmerkt door
een abstraherende beeldtaal en een hoge graad van sensibiliteit. Hij
onderzoekt op subtiele wijze fenomenen zoals waarneming, licht, ruimte en
tijd.. De heldere weergave van zijn observaties heeft een mystieke
ondertoon; zijn werk laat zien dat de buitenwereld en onze binnenwereld op
duidelijke maar onnavolgbare wijze met elkaar verbonden zijn.

Met zijn dissidente stijl heeft Jacques Tange [1960, Vlissingen ] in het eerste decennium van de 21ste eeuw een zelfstandige positie in de Nederlandse beeldende kunst verworven. Ogenschijnlijk sluit hij aan bij een picturale traditie, maar het is vooral de psychologische lading van zijn onderwerpen die intrigeert. De relatie tussen mannen en vrouwen , de macht die het vrouwelijke uitoefent op de psyche van de man, de verstedelijkte wereld en hoe daarin te overleven. De samenleving van Jacques Tange ziet er vaak uit als een vlucht uit de werkelijkheid. Zijn vogels zijn opwindbaar, zijn paarden zijn kermispaarden op wielen, flatgebouwen zijn buigzaam, mannen blijken burgermannetjes met bolhoeden, vrouwen zijn onbereikbare schoonheden. Dit alles beeldt hij uit in kleurrijke, fantasievolle en relativerende werken. Tanges schilderijen hebben nooit de bedoeling om individuen te portretteren, zij portretteren een samenleving. Deze woorden gebruikt Jan Donia [auteur en kunstkriticus] in het recent verschenen boek “De tuin van Eva” over Jacques Tange.
Zijn werk is te vinden in toonaangevende galerieën en collecties en exposeert met grote regelmaat in binnen- en buitenland.

Na haar opleiding (tekenen en schilderen /grafische vormgeving) aan de Haagse Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten, die ze in 1990 heeft afgerond, is Suus enige jaren werkzaam geweest als illustrator en ontwerper bij een reclame-/ontwerpbureau. Pas in 2002 heeft ze besloten zich fulltime time te gaan bezighouden met vrije beeldende kunst en fotografie.
De eerste jaren als vrij kunstenaar was de mens haar bron van inspiratie. Ze maakte voornamelijk schilderijen in acryl op doek, met de mens als onderwerp.
Sinds 2017 heeft haar werk een volledig andere wending genomen. De natuur, die ze koestert tijdens haar dagelijkse wandelingen, is vanaf die tijd haar belangrijkste inspiratiebron. Ze fotografeert de natuur en schildert de natuur in inkt en pigmenten gemengd met bijenwas, waarbij ze steeds op zoek gaat naar stukjes ‘wereld’ die een zekere poëzie in zich dragen. Suus werkt op papier dat op paneel gelijmd wordt. De eerste laag betreft een schildering in inkt of aquarelverf op het papier. Daarna volgen de lagen transparante en gekleurde was, die steeds in elkaar worden gesmolten, zodat er een hechting en eenheid ontstaat. Soms gebruikt Suus digitale schildertechnieken als basis voor het werk, of combineert ze het schilderwerk met fotografische elementen.
Haar Mixed Media serie: Symbiose is een samenvoegsel van diverse stukjes natuur die zo een nieuw landschap vormen. Naast landschappelijke natuur zijn ook details van bloemen en planten een motief voor haar werk. Die details komen steeds terug. Soms slechts als ritme of vage tekening, soms dominant.
Het werken met warme bijenwas als natuurlijk medium geeft haar naast beperkingen ook veel uitdaging. Het vloeien van het medium weerhoudt haar van fotografische precisie waardoor automatisch meer vrijheid en abstractie ontstaat. Door het mengen van verschillende lichtechte pigmenten in de was, ontstaat er een geheel eigen kleurpalet.
Inmiddels wordt het werk van Suus Suiker vertegenwoordigd door diverse galeries en op diverse kunstbeurzen.

Peter Struycken is behalve met zijn autonoom werk, bekend om zijn kleur- licht- en textiel toepassingen in architectuur en om zijn ander gebonden werk zoals de koninginnenzegel en kleurvoorstellen voor de industrieën forbo-linoleum en Makkum-aardewerk. Anders dan zijn fotowerken uit de jaren ’70 en ’80, zijn screensavers of zijn werken op muziek voor Skrjabin, Boulez, Xenakis en Bach uit de jaren 90 en 00 worden de kleuren voor schilderijen, geweven en gebonden werken niet met de computer berekend maar op het oog bepaald. In feite gaat die praktijk terug op de eerste schilderijen die hij begin jaren ’60 maakte. Hij noemt zo’n op het oog gemengd geheel van kleuren een ‘palet’.