Archives: Kunstenaars

Roosen maakt vooral objecten van glas en keramiek en installaties. Met deze materialen geeft zij uitdrukking aan thema´s als lichamelijkheid, zinnelijkheid en identiteit. Ze creëert ronde, vriendelijke en uitnodigende vormen. Ze werkt geregeld met gekleurd, handgeblazen glas waarmee ze grote roze melkkannen, breekbare borsten of transparante bollen maakt. In haar werk staat de ontmoeting centraal. Daarbij maakt ze duidelijk dat haar werk eigenlijk steeds over (een figuurlijk) zaaien en oogsten gaat en alles wat daarbij komt kijken. De dingen moeten groeien en als vanzelfsprekend verschijnen.

In haar werk probeert Vivian Ronden op verrassende wijze elementen samen te brengen die daardoor een bijzondere zeggingskracht krijgen. Door goed om zich heen te kijken, foto’s te maken en relevante items die ze tegenkomt te verzamelen, wordt de basis gelegd voor een rijke en diverse beeldtaal. Haar stijl is te omschrijven als speels, dynamisch, authentiek en soms humoristisch. Werkte ze voorheen nog veel met technieken die beperkte reproductieoplages mogelijk (moesten) maken, nu werkt ze in series. Series van unieke stukken die daarbij in veel gevallen ook tezamen een versterkende werking hebben.

Opmerkelijk gegeven is de procesmatige aanpak van Roerade. Zijn benadering heeft alles te maken met evolutionair denken. Nieuwe vindingen worden gegenereerd vanuit continue processen die zich zowel in laboratoriumsituaties als in het menselijk brein en in de natuur afspelen. Vittorio Roerade onderzoekt het proces van verbeelding, kunst en wetenschap en brengt in zijn werk verslag uit van zijn ontdekkingen en bevindingen. Dat doet hij niet analytisch of diagnostisch maar vanuit proefondervindelijke ervaringen.

Een van de sprankelendste Nederlandse beeldend kunstenaars en een van de veelzijdigste ook. Installaties, sculpturen, keramiek, welk medium hij ook gebruikt, elk werk is niet alleen zichzelf maar wil ook confronteren en dat is mede te danken aan een geraffineerde verhouding tussen abstract en figuratief (gericht op menselijke vormen). Voeg daarbij een treffend kleurgebruik en een grote aandacht voor materialen (bij Rees vooral voor klei) alsmede andere culturen en men begrijpt dat een breed publiek bereid is een dialoog aan te gaan.

Michael Raedecker (Amsterdam, 1963) is schilder. Hij verwerkt garen en stukjes stof in zijn doeken. Borduursels op beschilderd linnen. Het is de verantwoordelijkheid van de schilder, volgens Raedecker, om het medium op te rekken, om het te laten struikelen. Hij wil tegen de traditie ingaan. Als Raedecker in zijn beginjaren geïntimideerd raakt door alles wat er al gedaan is op het gebied van de schilderkunst en zich afvraagt wat zijn bijdrage zal zijn, maakt hij de keuze om – in zijn bewoordingen – bewust iets doms te doen en een techniek te introduceren die een ‘niet-kunsttechniek’ is: borduren.

Wapperend wasgoed, een gordijn, stoel of plant. De schilderijen van Raedecker tonen eenvoudige onderwerpen die zich letterlijk en figuurlijk in en om het huis bevinden. Alledaagse voorwerpen en verstilde interieurs en landschappen waar geen mens of dier in te ontdekken valt. Toch gaan Raedeckers schilderijen juist over de mens. Diens afwezigheid in het werk, wekt de illusie dat de persoon van wiens slaap- of werkkamer we getuige zijn, simpelweg even uit beeld is gelopen. De mens is onlosmakelijk verbonden aan Raedeckers onderwerpen.

Raedecker studeerde mode aan de Gerrit Rietveld Academie (1985-1990) en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten (1993-1994), beide in Amsterdam. Hij vervolgde zijn studie aan het Goldsmiths College in Londen (1996-1997). In 2000 was hij een van de genomineerden van de Turner Prize. Tentoonstellingen van zijn werk waren te zien in onder meer GEM (Den Haag), Saatchi Gallery (Londen), Andrea Rosen Gallery (New York) en Hauser & Wirth (Zürich).

Tekst (ingekort): www.hollandsemeesters.info

Hij is direct in zijn afbeelding van de werkelijkheid. Veel aandacht besteedt hij aan de ruimtelijke constructie en de monumentaliteit van de
mensen en dieren die in zijn doeken centraal staan. De hoofdfiguren worden ‘los’ en vlot weergegeven wat een zekere felheid oplevert. Toch
stralen de werken ook beheersing uit. Ook dragen de werken van Pieter Pander ook een zekere ‘verstilling’ met zich mee. De centrale figuren
worden als prachtige standbeelden getoond in rustige omgevingen. De blauwgrijze teinten benadrukken dit alles.

Haar kunst en ontwerpen zijn uniek, dynamisch, spannend, kleurrijk met humor, waarin het experiment met vormen, kleuren, transparantie, symbolen en materialen centraal staat. Inspiratiebron is de schitterende natuur met oneindig veel kleuren. Zij ontving 4 x de ‘Sheriff de Mode’ prijs in Parijs voor haar sieraden. In Parijs werden haar fashion sieraden 2 x gekozen voor de wereldwijde campagne, waardoor zij 2 x op een groot billboard in Parijs stonden. Ook ontving zij de TNO Design prijs voor haar 3D printing lamp. Zij ontmoette Jean Paul Gaultier en Viktor & Rolf. Beroemd fashion-icon Iris Apfel (New York) draagt zelfs de sieraden in haar film. Ze presenteerde haar sieraden aan Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima en ze waren onder de indruk. Inmiddels worden haar sieraden wereldwijd in magazines gepubliceerd en presenteert Ineke haar sieraden en 3D printing designs over de hele wereld, o.a. in New York, Chicago, Miami, Sint Petersburg, Parijs, Milaan en Dubai. Zelfs het MOMA Museum in San Francisco verkoopt de sieraden.

Bekend door zijn verftechniek waarbij hij verf weg schraapt waardoor het oppervlak eruit ziet als rauwe huid. De bewerking zorgt voor associaties met pijn en lijden en versterkt zo het gevoel in zijn schilderijen. Het werk van Ronald Ophuis wordt getypeerd door afbeeldingen van extreem menselijk geweld, misbruik en executies. Ophuis nodigt de kijker uit om zich in een situatie in te leven waarin men niet wil zijn. Hierdoor ontstaat een dubbel gevoel: verheerlijken de schilderijen het geweld of keuren ze het af? Ophuis biedt geen antwoord op de vraag waardoor de kijker gedwongen wordt om zelf een morele positie in te nemen.

Streeft sinds jaar en dag naar ten minste één vrije productie per jaar. De hoge kosten die daarmee zijn gemoeid, hebben veel te maken met zijn ideeën en vooral ook met de perfectie die hij in zijn werk beoogt. Aan de portretten, want dat is in termen van de fotografie het genre waar hij zich ook in opdracht vrijwel uitsluitend mee bezig houdt, zie je die perfectie wel degelijk. Onzichtbaar zijn de intense, zo niet immense voorbereidingen: het zoeken van de juiste modellen, de styling, de visagie, dan de opname en tot slot de afwerking, zoals digitale bewerking en prints.

Is opgeleid als sieraadontwerper aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Maastricht en aan de Rietveldacademie te Amsterdam. Hij verwierf grote bekendheid met sieraden en tassen waarbij allerlei voorwerpen, zoals een snufje cocaïne, dierbare ringen, een dood muisje met een piepklein parelkettinkje en heuse pistolen, werden ingesloten in blokken acrylaat. Deze transparante kunststof is een even onmisbaar als onzichtbaar bestanddeel van zijn spraakmakende ontwerpen. Regelmatig leidt zijn werk tot commotie. Hij maakte ook een tiara voor Maxima als bescherming tegen relschoppers.